portal systemowy idei cywilizacyjnych
 
podobna tematyka
Władza a struktura ładu (11)
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Władza a struktura ładu (10)
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Władza a struktura ładu (9)
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Władza a struktura ładu (8)
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Władza a struktura ładu (6)
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Władza a struktura ładu (5)
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Władza a struktura ładu (3)
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Władza a struktura ładu (2)
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Władza a struktura ładu
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Aborcja, eutanazja a Ewangelia
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Opracowania systemowe
Krzysztof J. Wojtas
Systemy filozoficzne a polskość
 
Książka zawiera rozszerzoną wersję koncepcji powstawania idei cywilizacyjnych, gdzie zasady wyjściowe opierają się na opracowaniach prof. Konecznego, który wskazał, że u źródeł idei cywilizacyjnych leżą wartości. Należy zaznaczyć, że przedstawione opracowanie jest krytyczne względem pierwowzoru, a oparte na spostrzeżeniu, że prof. Koneczny przyjął arbitralnie wartości podstawowe i nie wskazał ich umocowania. Stąd znaczne różnice i rozróżnienia. Druga część książki jest porównawczym wskazaniem zbieżności zasad idei cywilizacyjnej z praktyką tworzenia podstaw ustrojowych Rzeczypospolitej. Zbieżność ta upoważnia do nadania polskiej koncepcji organizacji życia społecznego miana Cywilizacji Polskiej. Końcowe fragmenty książki są sugestiami zmian i rozwiązań, które pozwoliłyby na powrót do drogi wskazanej przez twórców Rzeczypospolitej.
Cywilizacja Polska
Książka jest pierwszą, scaloną formą analiz, które doprowadziły do przekonania, iż polski fenomen należy traktować w kategoriach odmienności cywilizacyjnej. Opisuje jak powyższe przekonanie powstało; zarówno w kategoriach rozważań filozoficznych jak i przy odniesieniach do konkretnych sytuacji, co prezentowane jest w postaci krótkich tekstów tematycznych.
więcej…
 strona główna autorzy blogi szukaj zasady kontakt 
Dyskusje2018.03.22 12:16

Władza a struktura ładu (7)

   
 

Personalizm europejski.

 


 

 

 
Pisząc poprzednią notkę stanąłem niejako „w rozkroku”, gdyż brak jest jednoznacznych wyznaczników europejskiej drogi rozwoju. Najbardziej przystające twierdzenie o istnieniu Cywilizacji Łacińskiej nie bardzo oddaje rzeczywistość. Wiele państw, czy regionów, nie ”korzystało” z łacińskich wzorów. Czy zatem należałoby je wykluczyć z europejskiej wspólnoty?
O ile przy tym filary Cywilizacji Łacińskiej, każdy oddzielnie, da się zdefiniować i wyjaśnić źródło pochodzenia, to już twierdzenie o ogólnoeuropejskim ich zastosowaniu – jest wątpliwe; logika grecka jest niespójna z myślą judaistyczną. A przecież wpływ judaizmu na rozwój struktur europejskich jest nie do pominięcia.
 
Znacznie trudniejsze jest „umiejscowienie” personalizmu wywodzącego się z chrześcijaństwa, co wymownie wskazał Chrystus w Modlitwie Pańskiej: „Ojcze nasz…”, czyli określeniu, że status człowieka jest podobny Ojcu – Stwórcy, chociaż, jako dzieci, jesteśmy na wczesnym stadium rozwoju.
Pytaniem jakie się nasuwa jest, czy określenie osoby może dotyczyć tylko ludzi?
Tu przypomnę swoje inne rozważania zawarte we wcześniejszych pracach np. dotyczących roli „bliźniego”, że jako „bliźnich” powinniśmy traktować nie tylko innych ludzi, ale także przedstawicieli fauny i flory - „braci mniejszych”, ale mających wspólną część DNA i charakteryzujących się identycznym cyklem życia/ śmierci, co jest najbardziej symptomatycznym objawem naszej odrębności życia na ziemi. W przypadku istnienia form życia poza naszą planetą, taki cykl nie jest (nie musi) występować.
 
Zawężenie rozumienia pojęcia „bliźni” jest ewidentnym przekłamaniem myśli żydowskiej zawarte w zapisie biblijnym, gdzie jest zaleceniem, aby „czynić sobie ziemię poddaną”(a tym samym inne, niższe w rozwoju istoty). Znamienne i destrukcyjne podejście dla tworzenia podstaw światowego ładu.
(Warto, aby przy nawet najbardziej spolegliwym podejściu do tego zagadnienia, zastanowić się nad skutkami wprowadzenia rządu światowego [NWO] przy akceptacji tej doktryny. A dotyczy to nie tylko Żydów, ale wszystkich, którzy uznają Biblię za świętą księgę.)
O ile zatem „personalizacja” istot o niższym ludzkiemu stadium rozwoju nie powinna budzić sprzeciwu, to pozostaje inna kwestia: czy miano odrębnych bytów przysługuje jedynie jednostkom, gdzie „łącznikiem” jest DNA, czy też mogą to być też struktury mentalne.

W tym wypadku stawianą kwestią jest byt struktur organizacyjnych. W pewnym zakresie sprawę poruszył Spengler – torując drogę. Warto jednak rozszerzyć rozważania nie tylko w odniesieniu do dużych struktur, ale również względem tego, jakie warunki muszą być spełnione, aby danej strukturze przypisać odrębność bytu.
(Zagadnienie jest ważne, ale tu tylko zaznaczone, gdyż nie leży w głównym nurcie rozważań.)
 
W kontekście poruszonych zagadnień jawi się jeszcze jedna sprawa, która nie jest na ogół poruszana w perspektywie struktur społecznych. Chodzi o to, co rozpatrywane bywa jako „hierarchia bytów”. Tu już samo pojęcie „hierarchia” nasuwa błędne skojarzenia, gdyż zakłada nadrzędność bytów „wyższych”.
 
Nie musi tak być jeśli rozpatrywać świat jako strukturę celową. Zobrazowaniem może być lansowane przez KK twierdzenie, że katolik , akceptując przynależność do Kościoła, jest elementem mistycznego ciała Chrystusa, czyli „żyje w Chrystusie”. Czy to oznacza, że Kościół musi być hierarchiczny? Takie stanowisko jest nadużyciem, gdyż każdy świadomy członek wspólnoty „zna swoje miejsce” i akceptuje swoją rolę we wspólnocie. W takim wypadku struktura jest egalitarna, a nie hierarchiczna. Próby narzucania postępowania przez hierarchię struktury organizacyjnej Kościoła – jest nadużyciem.
Wnioskiem z tej uwagi jest przekonanie, że istnieją jako byty mniejsze struktury organizacyjne, ale takie, które zachowują swoją odrębność, zaś sposób zorganizowania nie musi być hierarchiczny.
 
Przedstawione uwagi są istotne z punktu widzenia tworzenia się europejskiego modelu rozwoju. Celowo nie używam określenia Cywilizacja Europejska (bądź Łacińska), gdyż, moim zdaniem, brak jest cech wspólnych idei cywilizacyjnej dla Europy jako całości.
Europejski personalizm jest specyficznym wyznacznikiem rozwojowym raczej nie znanym i nie rozumianym w innych systemach filozoficznych. Jednak nie należy go utożsamiać (a jest to błąd powszechny) z osobą ludzką, a odnieść do odrębności struktur – spersonalizowanych bytów.
 
  Występuje więc nie tylko „osoba ludzka”, ale też są inne „osobne byty” i to o różnym zaawansowaniu organizacyjnym.
Każda z tych form bytu wywodziła się z różnych koncepcji światopoglądowych. Te, która łatwo wskazać, to grecko/rzymska, egipska, perska, żydowska i słowiańska. Dlatego Europa nie miała jednej koncepcji, a kontakty między nimi doprowadziły do ukształtowania relacji uwzględniających odrębność. Czyli, de facto, uznając współistnienie,  oparte jednak na równowadze militarnej. Każde jej naruszenie – zawsze prowadziło do wojen, które niekiedy likwidowały odrębność danego bytu. We wskazanej cesze należy upatrywać impulsu rozwoju technicznego i technologicznego Europy, co pozwoliło z czasem na podboje kolonialne przy przekonaniu o swojej misji podboju świata opartego na żydowskim przekłamaniu nakazującym czynienie sobie innych poddanymi.
 
Konieczne jest podkreślenie, że struktura rozwojowa europejskiego personalizmu nie była związana z osobą ludzką, a osobnymi bytami państwowymi; w danym państwie jednostka ludzka była traktowana przedmiotowo.
 
 (Odrębność stanowiła tu Rzeczpospolita, ale też jedynie w odniesieniu – w fazie schyłkowej –  do szlachty).
 
  Znakomita większość państw europejskich miała strukturę hierarchiczną, a w takiej jednostka jest podległa wyższemu stopniowi hierarchii, czyli jest to struktura niewolnicza.
Siła danego państwa wynika w znacznym stopniu z poczucia integracji jednostek, a to bywało „kupowane” zakresem delegowanych przez władcę uprawnień. Zawsze jednak należy pamiętać, że czynione to było wolą władcy i zawsze mogło być cofnięte.
 
Na tym tle istniały tendencje centralizacyjne, czyli prowadzące do ujednolicenie struktury ideowo-organizacyjnej. To pokłosie Imperium Rzymskiego, a później prób podporządkowania Europy katolicyzmowi. Ostatnią z takich prób jest Unia Europejska. Biorąc pod uwagę spójność ideową tej struktury – nie jest to konstrukcja trwała.
 

Cóż. Tyle konstatacji w tej notce. Cykl się wydłuża i ciągle , po napisaniu danej notki, mam wrażenie, że jeszcze najwyżej 2 – 3 notki do końca. A tu pojawiają się nowe skojarzenia. 

 

 
851 odsłon
zaloguj się lub załóż konto by oceniać i komentować    blog autora
Tagi: Wiara, wiedza, cywilizacja, filozofia, wartości.
Zeszyt tematyczny: 10. Wiara, wiedza a cywilizacja.
login:
hasło:
  odzyskaj hasło
Załóż konto, aby mieć więcej możliwości, np. komentowania artykułów.
nowe tematy
Źródła potęgi żydowskiej. Opracowanie własne
Żydzi nie są wielkim narodem, ale ich pozycja w świecie bliska jest dominującej, a na pewno przekracza naturalne możliwości. Wydaje się, że warto zastanowić się nad przyczyną i to bez antysemickich konotacji.  

Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje · 2021-09-14 17:38
W zeszycie tematycznym nr 13.
12 odsł.
Akademia Cywilizacyjna
Cywilizacje   Rozważania cywilizacyjne jakie prowadzę sukcesywnie poszerzają rozumienie zarówno pojęcia jak i elementów składowych.    

Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje · 2021-08-16 17:17
W zeszycie tematycznym nr 13.
73 odsł.
Totalnie, aż do samozagłady
Rzekomo następuje podział na 2 plemiona; ten podział istniał cały czas a jedynie nie w pełni się ujawniał.  

Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje · 2021-08-14 08:15
W zeszycie tematycznym nr 12.
53 odsł.
O sensie życia - cywilizacyjnie
Zawirowania związane z rozgardiaszem etycznym wynikającym z wielokulturowości, jaka ostatnio obowiązuje w naszym kręgu cywilizacyjnym, wymuszają powrót do pytania o sens i cel istnienia człowieka

Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje · 2021-07-08 17:52
W zeszycie tematycznym nr 10.
81 odsł.
Nienawidzę żydów po polsku
Że żydów z małej litery? Bo to ideowe, a nie genetyczne . Że „po polsku”? Bo jest istotna różnica znaczenia słowa „nienawiść” między Cywilizacją Polską a judaizmem.

Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje · 2021-07-01 11:50
W zeszycie tematycznym nr 9.
103 odsł.
Polskość, chrześcijaństwo, katolicyzm, judaizm
Pojawiły się sugestie, aby wyjaśnić "cywilizacyjnie" różnice między polskością a katolicyzmem, zwłaszcza wobec prób ich utożsamiania.    

Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje · 2021-06-25 15:25
W zeszycie tematycznym nr 10.
109 odsł.
więcej…
najnowsze komentarze
Re: Polityka wschodnia: Rosja
Krzysztof J. Wojtas 1575 dni temu
Re: WIGILIA MIŁOŚCI
Krzysztof J. Wojtas → Mariusz Głowiński 1714 dni temu
Re: WIGILIA MIŁOŚCI
Mariusz Głowiński → Krzysztof J. Wojtas 1714 dni temu
Re: Śmierć Chrystusa - alternatywnie
Mariusz Głowiński → Krzysztof J. Wojtas 2002 dni temu
Re: Krzyżowanie Drogi, Prawdy, Życia
Krzysztof J. Wojtas → Mariusz Głowiński 2003 dni temu
Re: Krzyżowanie Drogi, Prawdy, Życia
Mariusz Głowiński → Krzysztof J. Wojtas 2003 dni temu
Re: Śmierć Chrystusa - alternatywnie
Krzysztof J. Wojtas → Mariusz Głowiński 2003 dni temu
Re: Śmierć Chrystusa - alternatywnie
Mariusz Głowiński → Krzysztof J. Wojtas 2003 dni temu
Re: Kwestie dyskusji
Krzysztof J. Wojtas → Piotr "Turbanator" Świtecki 2033 dni temu
Kwestie dyskusji
Piotr "Turbanator" Świtecki → Krzysztof J. Wojtas 2033 dni temu
Re: Państwo etyczne; 500 +
Krzysztof J. Wojtas → Piotr "Turbanator" Świtecki 2056 dni temu
Re: Państwo etyczne; 500 +
Piotr "Turbanator" Świtecki → Krzysztof J. Wojtas 2056 dni temu
Re: Założenia programowe
(konto techniczne) → Krzysztof2 2058 dni temu
Re: Założenia programowe
Krzysztof3 → Krzysztof J. Wojtas 2063 dni temu
Re: Założenia programowe
Krzysztof2 → Krzysztof J. Wojtas 2065 dni temu
Re: Założenia programowe
Krzysztof1 → Krzysztof J. Wojtas 2065 dni temu
więcej…