portal systemowy idei cywilizacyjnych
 
podobna tematyka
Filozofia - świecka religia cywilizacji. Uzupełnienie
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Filozofia - świecka religia cywilizacji
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Cywilizacja Polska, upadek Kościoła, kobiety
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
"Polakiem jestem bo wypełniam polskie obowiązki"
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Gdybyśmy mieli polski rząd ...
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Covid a zmiana systemowa
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Miłość a miłosierdzie z dobrem i wiarą w tle
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Wojna rządu z Narodem. Katastroficznie
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Prognozy - interpretacja własna
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Przepowiednie - interpretacja własna
Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje
Opracowania systemowe
Krzysztof J. Wojtas
Systemy filozoficzne a polskość
 
Książka zawiera rozszerzoną wersję koncepcji powstawania idei cywilizacyjnych, gdzie zasady wyjściowe opierają się na opracowaniach prof. Konecznego, który wskazał, że u źródeł idei cywilizacyjnych leżą wartości. Należy zaznaczyć, że przedstawione opracowanie jest krytyczne względem pierwowzoru, a oparte na spostrzeżeniu, że prof. Koneczny przyjął arbitralnie wartości podstawowe i nie wskazał ich umocowania. Stąd znaczne różnice i rozróżnienia. Druga część książki jest porównawczym wskazaniem zbieżności zasad idei cywilizacyjnej z praktyką tworzenia podstaw ustrojowych Rzeczypospolitej. Zbieżność ta upoważnia do nadania polskiej koncepcji organizacji życia społecznego miana Cywilizacji Polskiej. Końcowe fragmenty książki są sugestiami zmian i rozwiązań, które pozwoliłyby na powrót do drogi wskazanej przez twórców Rzeczypospolitej.
Cywilizacja Polska
Książka jest pierwszą, scaloną formą analiz, które doprowadziły do przekonania, iż polski fenomen należy traktować w kategoriach odmienności cywilizacyjnej. Opisuje jak powyższe przekonanie powstało; zarówno w kategoriach rozważań filozoficznych jak i przy odniesieniach do konkretnych sytuacji, co prezentowane jest w postaci krótkich tekstów tematycznych.
więcej…
 strona główna autorzy blogi szukaj zasady kontakt 
Dyskusje2021.02.16 15:35

Wychowanie a cywilizacja z klapsem i aborcją w tle

   
 

Cywilizacja to metoda życia zbiorowego (Koneczny), ale chyba można też to ująć w formie – „filozofia życia zbiorowego”. Wychowanie jako przystosowanie do życia we wspólnocie jest elementem o charakterze cywilizacyjnym.


 

 

Nie jestem pedagogiem, dlatego nie jest tu zamiarem dokonywanie ocen przydatności metod wychowawczych, bo te można rozróżniać jako ujęcie indywidualne i zbiorowe w traktowaniu dzieci. Także system nagradzania i kar, czy metod perswazyjnych.

Może jedynie warto wyróżnić antypedagogikę, gdzie przyjmuje się, że dziecko samo powinno wybierać kierunki swych zainteresowań i rozwoju, a nauczyciele (wychowawcy) mają jedynie wspierać te procesy. Jest tu niebezpieczeństwo, że dzieci mają też szczątkowe zainteresowania erotyzmem, a ich rozwijaniem zajmują się pedofile – nie ma bariery ochronnej.

Czyli jest to zaprzeczenie metodom pedagogicznym, w których, co naturalne, występuje element przymusu. Tytułowy klaps jest tu metodą pedagogiczną, a bez niego musi następować sukcesywne zbliżanie się do antypedagogiki.

 

Skąd się wzięła antypedagogika? Wydaje się, że stosowano ją na dworach książęcych – raz , z uwagi na to, że królewicza nie można było karać (przynajmniej w niektórych rodach panujących), a po drugie chodziło o wyalienowanie przyszłego władcy z obowiązujących ograniczeń społecznych.

Ten sposób wychowania mógł być stosowany tylko przy dużych nakładach na kształcenie jednostki, co z natury rzeczy mogło dotyczyć wyłącznie wielkich rodów.

Przeniesienie metod na czasy współczesne i stosowania na większą skalę – poza problemami wychowawczymi i kosztami kształcenia – prowadzi do powstania klasy ludzi wyalienowanych, nie identyfikujących się z danym społeczeństwem – czyli kasty egoistów.

Czy sama metoda jest zupełnie nieprzydatna i społecznie szkodliwa? Chyba zależy od skali i warunków jej stosowania.

 

Chcę tu odnieść się do zasad stosowanych w hinduizmie, ale kiedyś stosowanych powszechnie, a mianowicie – stosowania różnych metod wychowawczych w odniesieniu do wieku dziecka i i jego poziomu rozwoju.

Spotkałem się z podziałem faz rozwojowych na 7 – letnie periody:

0 – 7 lat. Dziecko jest księciem i traktuje się je bezprzymusowymi metodami. To domena opieki matki.

8 – 14 lat. Dziecko ma być sługą. Czas wdrażania obowiązków bez wyjaśniania powodów dla których ma wykonywać polecenia. Czas ojca.

15 – 21 lat. Etap partnerstwa. Młody człowiek ma uczyć się odpowiedzialności za swoje postępowanie tak, aby stał się partnerem. To czas włączania się pedagogów jako autorytetów. Tworzenie więzi rówieśniczych i grupowych.

22 – 28 lat. Kobieta ma ten czas na prokreację. Wiek najlepszy na rodzenie dzieci.

Mężczyzna jest uczniem/studentem pod opieką mistrza. Już samodzielnie studiuje i wybiera kierunki, ale mistrz ma pieczę nad ich właściwym doborem.

29 – 35 lat. Kobieta – prokreacja i wychowywanie dzieci. Tworzenie wspólnoty rodzinnej. Pani domu.

Mężczyzna – praca na rzecz założenia i utrzymania rodziny. Pan domu.

36 – 42. Kobieta – poszerzanie zakresu spraw związanych z utrzymaniem i funkcjonowaniem domu. Udział w kształceniu dzieci.

Mężczyzna – w domu – zwiększanie wpływu na kształcenie dzieci. Poszerzanie oddziaływania własnego na wspólnotę.

43 – 49. Mężczyzna kieruje domem i zajmuje się sprawami społecznymi. Sprawuje nadzór nad wychowaniem, ale już tylko sugestywny.

Kobieta – kultywuje tradycje i wspiera młode pokolenie w procesie tworzenia nowego życia (to czas prokreacyjny córek, czy synowych).

50 – 56. Mężczyzna zajmuje się sprawami społecznymi. W rodzinie jest tylko odniesieniem.

Kobieta - kultywuje życie rodzinne. W jej ręku są decyzje związane z rodziną.

 

Dalszy czas – to pogłębianie i rozwijanie form i ich kultywacja. Końcowa faza życia – to stadium podsumowania własnych doświadczeń i stopniowe wycofywanie się z udziału w życiu publicznym i rodzinnym.

 

Oczywiście – opisane tu pobieżnie fazy życia nie są oddzielane ostrą barierą, ale powinny płynnie przechodzić jedna w drugą z uwzględnieniem cech indywidualnych, a i okoliczności zewnętrznych.

Jak widać – wszystkie metody wychowawcze, z antypedagogiką włącznie, są i mogą być pożytecznie wykonywane – tyle, że nie we wszystkich fazach rozwoju.

 

Czy te zasady były stosowane?

Mamy tylko trochę informacji – jak choćby znane postrzyżyny u Ziemowita, ale do niedawna szkolnictwo było organizowane wg tych zasad – SP 7 – 14 lat, a liceum to już kształcenie „partnerskie”, gdzie dorosłość związana była z osiągnięciem wieku 21 lat. Zmienione to zostało przez komunistów, aby mieć wyborców łatwiejszych do omamienia.

Warto odnotować, że prawo do nauczania innych przysługiwało po osiągnięciu dojrzałości rozwojowej, co tu zostało określone jako 28 lat. A Chrystus mógł zacząć nauczać w wieku lat 30, co chyba, wobec braku precyzyjnego określania urodzin, było uzasadnione.

Obecne zasady kształcenia są świadomie zdegenerowane odejściem od tych sprawdzonych wielowiekową tradycją. Do tego następuje zmiana metod kształcenia – i jak to wspomniałem, zasady antypedagogiki, które są uzasadnione w periodzie 0 – 7 lat, chce się stosować względem kilkunastoletniej młodzieży.

 

Bardzo złą praktyką jest rozwijanie seksualności przy niedojrzałości i fizycznej, i psychicznej, gdzie oferuje się jako remedium aborcję dla rozwiązanie problemu. Jeszcze gorsze jest dopuszczanie do wpływu na młode pokolenie osób nie mających po temu kwalifikacji. W znacznym stopniu chodzi o przywódczą rolę takich ludzi jak Lempart, która swoje braki rozwojowe przenosi jako narzucaną normę na młode dziewczyny. Bo brak własnej rodziny i doświadczeń z tym związanych, jest wyraźnym brakiem rozwojowym.  Postawa tej osoby może być uważana za zbliżoną do pedofilskiej, gdyż podobnie jak pedofile degeneruje seksualność młodych ludzi.

 

Kończąc. Powtórzę konstatację, że wychowanie jest elementem cywilizacyjnym. Cywilizacja Polska jest cywilizacją egalitarną, a w takiej to wszyscy jej uczestnicy są zobowiązani do przestrzegania zasad, ale też i pilnowania, aby inni członkowie wspólnoty je stosowali. Państwo nie jest nadzorcą, a może wykonywać tylko niektóre obowiązki – te, które nie naruszają personalizmu.

Co wspólnota może zrobić względem osób nie stosujących wspólnie uznanych zasad?

Jedyne – to wykluczyć takie jednostki ze wspólnoty. Pozbawić ich prawa do nazywania się Polakami. Państwo zaś – powinno taką opcję umożliwić.

 

 
33 odsłony
zaloguj się lub załóż konto by oceniać i komentować    blog autora
Tagi: społeczeństwo, rodzina, relacje społeczne.
Zeszyt tematyczny: 9. Rzeczpospolita a Naród.
login:
hasło:
  odzyskaj hasło
Załóż konto, aby mieć więcej możliwości, np. komentowania artykułów.
nowe tematy
Rzeczpospolita a socjalizm z komunizmem w tle
Trudny temat. „W poprzek” wielu utartym, a niedoważonym poglądom.    

Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje · 2021-03-03 08:59
W zeszycie tematycznym nr 9.
10 odsł.
Wychowanie a cywilizacja z klapsem i aborcją w tle
Cywilizacja to metoda życia zbiorowego (Koneczny), ale chyba można też to ująć w formie – „filozofia życia zbiorowego”. Wychowanie jako przystosowanie do życia we wspólnocie jest elementem o charakterze cywilizacyjnym.

Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje · 2021-02-16 15:35
W zeszycie tematycznym nr 9.
32 odsł.
Filozofia - świecka religia cywilizacji. Uzupełnienie
Jeden z nielicznych komentatorów (SDS) pod poprzednią notką o tym samym tytule zamieścił link do opracowania doc. Piekarskiego z UG (może już prof.?), http://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.desklight-8a9d15a8-db7c-47f9-9513-0953692f5532 gdzie można przeczytać to opracowanie: "Znaczenie doświadczenia sacrum w filozofii cywilizacji Feliksa Konecznego, Arnolda  Toynbee’ego i Erica Voegelina". 

Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje · 2021-02-11 09:32
W zeszycie tematycznym nr 10.
35 odsł.
Filozofia - świecka religia cywilizacji
Jedną z moich pierwszych konstatacji "cywilizacyjnych" było twierdzenie: "Cywilizacje kreują religie. Nigdy odwrotnie". Ta notka poszerza rozumienie  kwestii.

Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje · 2021-02-09 14:41
W zeszycie tematycznym nr 10.
40 odsł.
Cywilizacja Polska, upadek Kościoła, kobiety
Wczoraj oglądałem program Wildsteina dotyczący upadku Kościoła. Do dyskusji zaprosił katolickiego publicystę i księdza.  

Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje · 2021-02-05 09:50
W zeszycie tematycznym nr 10.
41 odsł.
"Polakiem jestem bo wypełniam polskie obowiązki"
Przed 100 laty Roman Dmowski, kształtując poczucie polskości, napisał: "Polakiem jestem i mam polskie obowiązki".  

Krzysztof J. Wojtas · Dyskusje · 2021-02-01 20:36
W zeszycie tematycznym nr 9.
42 odsł.
więcej…
najnowsze komentarze
Re: Polityka wschodnia: Rosja
Krzysztof J. Wojtas 1380 dni temu
Re: WIGILIA MIŁOŚCI
Krzysztof J. Wojtas → Mariusz Głowiński 1518 dni temu
Re: WIGILIA MIŁOŚCI
Mariusz Głowiński → Krzysztof J. Wojtas 1518 dni temu
Re: Śmierć Chrystusa - alternatywnie
Mariusz Głowiński → Krzysztof J. Wojtas 1807 dni temu
Re: Krzyżowanie Drogi, Prawdy, Życia
Krzysztof J. Wojtas → Mariusz Głowiński 1807 dni temu
Re: Krzyżowanie Drogi, Prawdy, Życia
Mariusz Głowiński → Krzysztof J. Wojtas 1807 dni temu
Re: Śmierć Chrystusa - alternatywnie
Krzysztof J. Wojtas → Mariusz Głowiński 1807 dni temu
Re: Śmierć Chrystusa - alternatywnie
Mariusz Głowiński → Krzysztof J. Wojtas 1807 dni temu
Re: Kwestie dyskusji
Krzysztof J. Wojtas → Piotr "Turbanator" Świtecki 1838 dni temu
Kwestie dyskusji
Piotr "Turbanator" Świtecki → Krzysztof J. Wojtas 1838 dni temu
Re: Państwo etyczne; 500 +
Krzysztof J. Wojtas → Piotr "Turbanator" Świtecki 1861 dni temu
Re: Państwo etyczne; 500 +
Piotr "Turbanator" Świtecki → Krzysztof J. Wojtas 1861 dni temu
Re: Założenia programowe
(konto techniczne) → Krzysztof2 1862 dni temu
Re: Założenia programowe
Krzysztof3 → Krzysztof J. Wojtas 1868 dni temu
Re: Założenia programowe
Krzysztof2 → Krzysztof J. Wojtas 1870 dni temu
Re: Założenia programowe
Krzysztof1 → Krzysztof J. Wojtas 1870 dni temu
więcej…